Rubinstein-taybi Sendromunda Zor Entübasyon Ve Anestezi Yönetimi; Bir Olgu Sunumu
Anahtar Kelimeler
Zor havayolu yönetimi,
anesteziyologlar için hem klinik başarıyı hem de hasta güvenliğini doğrudan
etkileyen kritik bir alandır. Özellikle daha önce entübasyon başarısızlığı
yaşamış olgularda, uyanık trakeal entübasyon (UTE) gibi rehber temelli
stratejiler, komplikasyon riskini minimize etmede hayati rol oynar. Bu olgu
sunumunda, geçmişte entübasyon başarısızlığı öyküsü bulunan ve ASA (Amerikan
Anesteziyoloji Derneği) II sınıfında değerlendirilen 62 yaşındaki bir erkek
hastada uygulanan UTE deneyimi aktarılmaktadır. Uygulamanın merkezinde ise
topikalizasyonun sistematik ve çok aşamalı şekilde planlanması yer almaktadır. DAS (Difficult Airway
Society) 2019 Yetişkinlerde Uyanık Trakeal Entübasyon Rehberinin ve ASA 2022
Zor Havayolu Yönetimi Uygulama Kılavuzunun önerileri doğrultusunda; topikal
anestezi süreci, yalnızca lokal ajanın uygulanmasıyla sınırlı kalmamış, aynı
zamanda minimal sedasyonun titre edilerek yönetilmesiyle desteklenmiştir. Öncelikle
%2’lik lidokain çözeltisi 5 mL nebulizasyon yoluyla uygulanmıştır. Ardından,
%10’luk lidokain sprey üçer puf olacak şekilde sağ ve sol dil köküne, üçer puf
orta hatta ve ikişer puf sağ ve sol nazal kavitelere uygulanarak orofarenks,
nazal kaviteler, tonsiller ve dil kökü anestezisi sağlanmıştır. Vokal kordlar
geçilerek subglottik bölge fiberoptik bronkoskopi eşliğinde %2’lik lidokain 5
mL ile anestezi edilmiştir. İşlem süresince hastanın tamamen oryante, koopere
ve anksiyeteden uzak olduğu gözlenmiştir. Minimal
sedasyon altında yürütülen UTE işlemi sırasında, hastada öğürme, öksürük ve gag
refleksleri gözlenmemiş; entübasyon başarılı, güvenli ve konforlu biçimde
tamamlanmıştır. Rehberlerde sıkça vurgulandığı üzere, yetersiz topikalizasyon
sedasyonla telafi edilemez ve bunun ihlali ciddi komplikasyonlara neden
olabilir. Bu olgu, topikalizasyonun yalnızca teknik bir adım değil; UTE’nin
başarısını belirleyen temel klinik bileşen olduğunu güçlü biçimde ortaya
koymaktadır. Rehber temelli yaklaşım, ekip koordinasyonu ve hasta merkezli
planlama ile topikalizasyonun UTE’deki vazgeçilmez rolü bir kez daha gözler
önüne serilmiştir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
