Bu bölümde, Lactuca sativa L. türüne ait marul ve salataların botanik özellikleri, ekolojik istekleri, yetiştirme sistemleri, ıslah hedefleri ve hastalık-zararlı yönetimi ayrıntılı biçimde ele alınmaktadır. Serin iklim sebzeleri grubunda yer alan marulların düşük kalori içermelerine rağmen K vitamini, folat, provitamin A ve fenolik bileşiklerce zengin oldukları vurgulanmaktadır. Bu bölümde ayrıca, optimum gelişme koşulları açıklanmakta olup marul için ideal sıcaklık aralığı 20–24 °C olarak belirtilmektedir. Yüksek sıcaklıkların sapa kalkma ve kalite kaybına yol açtığı, toprak pH’sının 5.5–6.5 aralığında, tuzluluk düzeyinin ise 1.8 dS m⁻¹’in altında olması gerektiği ifade edilmektedir. Marul üretiminin açık alanlarda, seralarda veya topraksız sistemlerde (özellikle NFT) gerçekleştirilebildiği, topraksız kültürde kullanılan besin çözeltileri ve biyostimülant uygulamalarının (örneğin vermikompost, hümik asit) verim ve antioksidan içeriğini artırdığı belirtilmektedir. Islah çalışmalarına ilişkin olarak bu bölümde, yüksek verim, geç sapa kalkma, hastalıklara dayanıklılık ve besin değerinin iyileştirilmesi gibi hedeflerin ön planda olduğu açıklanmaktadır. Ayrıca marul üretiminde görülen başlıca fungal (ör. Bremia lactucae, Botrytis cinerea), bakteriyel (Xanthomonas hortorum) ve viral (TSWV, LMV) hastalık etmenleri ile zararlılar (yaprak bitleri, thripsler) nedeniyle oluşan kayıplar da tartışılmaktadır. Entegre mücadele stratejileri, biyolojik kontrol ajanlarının kullanımı ve dayanıklı çeşitlerin geliştirilmesinin önemi vurgulanmakta; uygun iklim yönetimi, dengeli besleme ve hızlı soğuk zincir uygulamalarının kaliteli ve sürdürülebilir marul üretimi için temel unsurlar olduğu ortaya konmaktadır.