Kanatlılarda yapışkan dışkı, modern endüstriyel üretimde sıklıkla karşılaşılan ve ekonomik kayıplara neden olan önemli bir metabolik durumdur. Yapışkan dışkı, yalnızca basit bir semptom olmayıp, farklı nedenlere bağlı olarak gelişen fizyolojik, beslenme ve çevresel faktörlerin bir sonucudur. Yapışkan dışkı, normal dışkı kıvamından sapma göstererek yapışkan, jelimsi veya aşırı nemli bir hal alan dışkı durumu olarak tanımlanmaktadır. Özellikle civciv ve piliçlerde yoğun olarak görülen bu durum, dışkının vent bölgesine yapışmasıyla karakterize olup tüy kirliliği, altlık neminde artış, amonyak emisyonu, deri ve ayak lezyonları gibi problemlere yol açmaktadır. Yapışkan dışkının oluşumunda en önemli etkenlerden biri de yem kaynaklı nişasta tabiatında olmayan polisakkarit (NSP) fazlalığıdır. NSP’lerin bağırsakta su tutucu özellikleri, sindirim viskozitesini artırarak dışkı kıvamını bozmakta; enzim yetersizliği, mikrobiyal dengesizlik, mikotoksinler ve çevresel stres faktörleri bu tabloyu şiddetlendirmektedir. Bu metabolik durumun anlaşılması, modern kanatlı üretiminde sürdürülebilir ve verimli üretim sistemlerinin geliştirilmesi açısından kritik önem taşımaktadır. Çünkü, yapışkan dışkı kanatlılarda hem üretim verimliliğini hem de hayvan refahını olumsuz etkilemekte ayrıca üretilen hayvansal ürünlerde gıda güvenliği riskleri açısından önem taşımaktadır. Bu bölümde, incelenen güncel bilimsel literatürler ışığında yapışkan dışkının genel semptomları, patogenezi, metabolik değişiklikleri, sebepleri ve koruyucu yaklaşımları hakkında stratejiler sunulmuştur.