Kafes yorgunluğu, kafes sisteminde
barındırılan yumurta tavuklarında yumurta veriminin yüksek olduğu pik dönemde
görülen bir rahatsızlıktır. Kafes yorgunluğunun birincil nedeninin, genellikle
pik verim döneminde yüksek kalsiyum ihtiyacından dolayı rasyonla alınan
kalsiyumun yetersiz olması ve vücuttaki kalsiyum depolarının tükenmesi olduğu
düşünülmektedir. Durum ayrıca üretim aşamasında kalsiyum emilimini veya kemik
kalsifikasyonunu bozan metabolik bir arazdan da kaynaklanabilmektedir. Kafes
yorgunluğundan etkilenen hayvanlarda, bacak zayıflığı, omurga kırıkları, felç
ve bazen ani ölüm gibi değişken klinik belirtiler görülür. Etkilenen tavuklar
genellikle kafeste yan yatmış halde kalırlar. Kafes yorgunluğunun önlenmesi
çoklu bir yaklaşım gerektirdiğinden tavuğun gelişim aşamasından yumurta
verimine başlayacağı döneme kadar ki süreçlerin iyi yönetilmesi önemlidir.
Özellikle hayvanların cinsi olgunluğa ulaşmaları yanında yeterli canlı ağırlığa
ulaşmaları ve sonrasında yumurta verim dönemine geçmeleri kritik aşamalardan
birisidir. Hedeflenen canlı ağırlığa ulaşan hayvanlarda iskelet gelişimi
istenilen seviyede olduğunda yumurta verim döneminde kemiğin kalsiyum sağlama
yeteneği artmaktadır. İskelet sistemi iyi gelişmiş ve uygun besin madde
içeriğine sahip rasyonlarla beslenen hayvanlarda kafes yorgunluğu vakalarına
daha az rastlanmaktadır. Yumurtlama dönemi öncesi ve yumurtlama döneminde
hayvanın kalsiyum ihtiyaçlarının yeterli şekilde karşılanması, rasyonda uygun
kalsiyum kaynaklarının kullanımı, ince bağırsaktan kalsiyum absorbsiyonunu
düşüren faktörlerin göz ardı edilmemesi yumurta tavuklarında kafes
yorgunluğunun önlenmesinde önem arz eden faktörlerdir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
