Küresel ölçekte artan sıcaklık, azalan yağış, uzun süren kuraklık ve aşırı hava olayları, orman yangınlarının sıklığını ve şiddetini önemli ölçüde artırmaktadır. Akdeniz Havzası’nda yer alan Türkiye, iklim değişikliğine karşı en duyarlı bölgelerden biri olup, 2021–2024 döneminde tarihinin en yıkıcı orman yangınlarıyla karşı karşıya kalmıştır. Orman yangını riski; tehdit (hazard), maruz kalma (exposure) ve kırılganlık (vulnerability) bileşenleriyle analiz edilmiştir. Sıcaklık artışı, nem dengesinin bozulması, yağış rejimindeki düzensizlikler ve kuraklık gibi durumlar yangınların oluşum ve yayılım dinamiklerini dönüştürmektedir. Ayrıca rüzgâr, yıldırım ve sıcak hava dalgaları gibi aşırı meteorolojik olayların artışı yangın tehlikesini karmaşıklaştırmaktadır. Türkiye’de orman yangınlarının %80’inden fazlasının insan kaynaklı olduğu gerçeği, iklim değişikliğinin etkileri ve sosyoekonomik kırılganlıkların etkileşimi ile yangın riskini yükseltmektedir. Bölümde, mevcut politikalar incelenmiş; proaktif ve reaktif politikaların bütüncül bir uyum stratejisi çerçevesinde ele alınması gerektiği vurgulanmıştır. Erken uyarı sistemleri, gönüllü katılımları, uzaktan algılama teknolojileri ve iklim değişikliği uyum politikalarının entegrasyonu, sürdürülebilir orman yönetiminin temel araçları arasında yer almaktadır. Ayrıca, yerel yönetimlerin kapasite geliştirme çalışmaları ve risk haritalarının güncellenmesi, politika uygulamalarının etkinliğini artıran önemli tamamlayıcı unsurlar olarak öne çıkmaktadır. Sonuç olarak, Türkiye’nin orman yangınlarıyla mücadelesinde afet risk azaltma ve iklim uyum politikalarının bütünleştirilmesi, ekosistem ve orman dayanıklılığını güçlendirmenin en etkili yollarından biri olarak değerlendirilmektedir.