Orman yangınları, günümüzde yalnızca doğal ekosistemlerin parçası olarak ele alınan çevresel süreçler olmaktan çıkarak; toplumsal güvenlik, ekonomik devamlılık, kırsal yerleşim dinamikleri ve kamusal yönetişim yapıları üzerinde doğrudan etkileri olan karmaşık afetlere dönüşmüştür. İklim değişikliğinin hızlanmasıyla birlikte sıcaklık ortalamalarının artması, kurak dönemlerin uzaması ve arazi kullanımı baskılarının yoğunlaşması, yangınların hem görülme sıklığını hem de etkilediği alan büyüklüğünü belirgin şekilde artırmaktadır. Türkiye’nin 2025 yılında karşı karşıya kaldığı geniş ölçekli orman yangınları, bu dönüşümün pratikteki sonuçlarını açık biçimde ortaya koymuştur. Aynı dönemde farklı sahalarda eş zamanlı müdahale gerektiren olaylar, çok aktörlü bir müdahale kapasitesinin ne kadar kritik olduğunu göstermiş; özellikle Orman Genel Müdürlüğü, Afet ve Acil Durum Yönetim Başkanlığı (AFAD), yerel yönetimler, güvenlik birimleri ve gönüllü yapılanmalar arasındaki koordinasyonun sahadaki müdahale etkinliğini doğrudan belirlediği görülmüştür. Bu çalışma, Türkiye’de orman yangınlarına yönelik müdahale sistemini bütünleşik müdahale yönetimi perspektifinden ele almaktadır. Araştırma kapsamında mevzuat, resmî belgeler, kurum içi dokümanlar ve akademik literatür incelenmiş; 2025 yılı yangınları vaka analizi yaklaşımı çerçevesinde değerlendirilmiştir. Kullanılan yöntem, sahada eş zamanlı rol alan kurumların ilişkilerini, karar alma süreçlerini ve operasyonel uygulamaların pratiğe nasıl yansıdığını anlamayı mümkün kılmıştır. Bulgular, Türkiye’nin müdahale kapasitesinin mobilizasyon, personel esnekliği ve saha operasyon yetenekleri açısından güçlü olduğunu, ancak iletişim bütünlüğü, operasyonel yetki paylaşımı, ortak komuta dili ve sahaya yansıyan karar süreçlerinde önemli gelişim alanları bulunduğunu göstermektedir. Bu çerçevede çalışma, Olay Komuta Sistemi literatürü ile mevcut ulusal uygulamaları karşılaştırarak, müdahale süreçlerinin daha şeffaf, kurumsallaşmış ve birlikte çalışabilir bir yapıya kavuşturulması yönünde öneriler sunmaktadır. Sonuç olarak, orman yangınlarıyla mücadelede başarının yalnızca teknik kapasiteye değil, kurumlar arası ortak hedef, kesintisiz bilgi paylaşımı ve eşgüdümlü karar alma süreçlerinin sürdürülebilirliğine bağlı olduğu görülmektedir. Bu nedenle bütünleşik müdahale anlayışı, yalnızca müdahale sırasında değil; hazırlık, planlama ve risk azaltma süreçlerinin tüm aşamalarında stratejik bir yaklaşım olarak benimsenmelidir.