Bu çalışma, modern anlamda sivil
toplum kuruluşlarının (STK) yaygınlaşmasıyla görünür hale gelen gönüllülük
kavramını ele almaktadır. Çalışmanın temel amacı, gönüllü yönetiminin kavramsal
çerçevesini çizmek, sosyal hizmet alanındaki karşılığını belirlemek ve gönüllü
yönetimine dair yeni eğilimleri ortaya koymaktır. Gönüllü yönetimi, klasik yönetim
fonksiyonları olan planlama, örgütleme, yürütme, koordinasyon ve denetim
süreçleri çerçevesinde ele alınmakta; bu bağlamda gönüllülerin zamanının etkin
kullanılmasının temel etik yükümlülüklerden biri olduğu vurgulanmaktadır.
Anlık, dönemsel, sürekli, zorunlu/marjinal veya sanal gönüllüler gibi farklı
gönüllü profillerinin varlığı, örgütler açısından gönüllü bağlılığını sürdürme,
motivasyonun sürekliliğini sağlama ve tükenmişliğin önlenmesi gibi yönetsel
güçlükleri beraberinde getirmektedir. Gönüllü yönetimindeki güncel
eğilimlerin başında eğitim ve dijitalleşme (e-gönüllülük) gelmektedir. Ancak bu
süreç, mahremiyet, teknolojiye erişimdeki eşitsizlikler ve gönüllü kaybı gibi
sorun alanlarını da beraberinde getirmektedir. Sosyal hizmet alanındaki
uygulamalarda, gönüllü yönetiminin başarısı ise motivasyon, eğitim ve
entegrasyon (uyum) dinamiklerine bağlıdır. Türkiye’de Aile ve Sosyal Hizmetler
Bakanlığı ve yerel yönetimler, gönüllüleri sosyal hizmet uygulamalarına dâhil
ederek toplumsal seferberliği ve hizmetlerin etkinliğini artırmayı
hedeflemektedir.
Kitap Adı:
Sosyal Hizmet Kurumlarında Yönetim
Atıf Sayısı :
