Bu bölüm, istismar olgusunu etik
bir çerçevede ele alarak tanımlarını, türlerini ve farklı yaş/gruplarda görülen
örüntülerini multidisipliner bir bakışla tartışır. Çocuk, yaşlı, engelli ve
psikiyatrik hastalığı olan bireylerde istismar riskini artıran bireysel, ailevi
ve toplumsal etmenler; bildirim engelleri ve görünmeyen istismar biçimleri
(ihmal, kurumsal istismar, modern kölelik/insan ticareti) literatür
örnekleriyle açıklanır. Hemşirelikte çalışan istismarı ve mobbing, Türkiye’deki
yasal düzenlemeler ve başvuru yolları bağlamında değerlendirilir. Bölüm ayrıca
araştırma etiğinin tarihsel gelişimini (Helsinki Bildirgesi, UNESCO Biyoetik
Bildirgesi) insan onuru ve rıza ilkeleri üzerinden özetler. Hemşirelerin etik
duyarlılık, travma-bilgili bakım, iletişim, mahremiyet ve adalet ilkeleri
doğrultusunda istismarı tanılama, önleme ve yönetme sorumlulukları vurgulanır.
Son bölümde, adli olguların yönetiminde hemşirenin değerlendirme, delil
korunumu, aydınlatılmış onam, öykü alma, muayene ve belgeleme basamaklarındaki
rolü, etik ve hukuki yükümlülüklerle bütünleştirilerek sunulur.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
