Farklı Ülkelerdeki Evlat Edinme Uygulamalarının Çocuk Merkezli Bir Yaklaşımla Değerlendirilmesi
Anahtar Kelimeler
Evlat edinme, en temelde çocuğun yüksek yararını
gözeten ve çocuğa sürekli ve kalıcı bir bakım ortamı sağlamayı amaçlayan
bir uygulamadır. Evlat edinme süreci, yalnızca çocuğu değil; biyolojik
ebeveynleri ve evlat edinen ebeveynleri de kapsayan, çok boyutlu ve hassas bir
yapıya sahiptir. Bu süreçte farklı dinamiklerin ve hak taleplerinin
dengelenmesi gerekmektedir. Ancak evlat edinme sürecinde çocuk; duygularını,
düşüncelerini ve tercihlerini ifade etme, karar alma süreçlerine katılma
hakkına sahip bir özne ve sürecin merkezi aktörü olarak ele
alınmalıdır. Zira çocuklar, gelişimsel özellikleri ve toplumsal kabuller nedeniyle
taleplerini dile getirme ve kendilerini ifade etme konusunda yetişkinlere
kıyasla daha güçsüz bir konumda bulunmaktadır. Bu nedenle sosyal hizmet
disiplini, çocukların kırılganlığı ve güçsüzlüğünden hareketle, çocuğun yararının tüm hak
taleplerinin üzerinde olduğu kabulüyle, evlat edinme gibi
hayati ve kalıcı kararlar alınırken çocuğu merkeze alan bir uygulama anlayışını
benimsemelidir. Bu doğrultuda bu kitap bölümü, Birleşmiş
Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’yi onaylamış ve evlat edinme
uygulamasını aktif biçimde yürüten farklı ülkelerin mevzuat ve uygulamalarını çocuk merkezli bir
perspektifle ele almakta; Türkiye’deki evlat edinme
uygulamalarını bu çerçevede değerlendirmektedir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
