Evlat edinme; bir yetişkinin, çoğunlukla reşit olmayan
bir bireyin bakım, gözetim ve yetiştirilmesine ilişkin tüm yasal hak ve
sorumlulukları kalıcı biçimde üstlendiği resmi bir işlemdir. Evlat edinilen
çocuk ve ergenler, doğdukları andan evlat edinilene kadar bulundukları bakım
ortamlarında çeşitli olumsuz deneyimlere maruz kalabilmekte; bu durum fiziksel,
ruhsal ve bilişsel alanlarda güçlüklerle sonuçlanabilmektedir. Bu güçlüklerin
etiyolojisinde genetik yatkınlıklar ile çevresel etmenler birlikte rol
oynamaktadır. Yaşamın erken dönemlerinde anne–bebek bağlanma sorunlarıyla
ilişkili olarak ağlama, huzursuzluk, içe çekilme, oyun ve beslenmeye ilgisizlik
ile uyku problemleri ön plandayken; daha ileri yaşlarda öfke, saldırganlık,
dikkat sorunları, akran ilişkilerinde güçlükler, akademik işlevsellikte düşüş
ve öz bakım becerilerinde gerilik gibi ruhsal ve bilişsel sorunlar
görülebilmektedir. Yapılan çalışmalarda, biyolojik ebeveynleriyle yaşaması
mümkün olmayan çocukların önemli bir bölümünde evlat edinme sonrasında
gelişimsel aksaklıkların durduğu ya da zamanla azaldığı ve çocukların
yaşıtlarını yakalamaya başladığı bildirilmektedir. Bununla birlikte, bazı evlat
edinme süreçleri sonrasında ebeveynlere karşı gelme, evden kaçma ve antisosyal
davranışlar gibi dışa vurumcu ruhsal sorunların evlat edinilen çocuk ve
ergenlerde devam edebildiği de ifade edilmektedir. Bu bölümde, evlat edinme
öncesi, süreci ve sonrasında çocuk ve ergenlerin gelişimsel dönem özellikleri
dikkate alınarak ortaya çıkan ruh sağlığı sorunları literatür doğrultusunda ele
alınacaktır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
