Tek Tarafı Total, Bilateral Internal Karotis Arter Stenozu Olan Hastaya Yaklaşım
Anahtar Kelimeler
Kontrlateral karotis oklüzyonu (CCO), oklüzyon derecesinden
bağımsız olarak karotis arter hastalığının yönetiminde klinik kararları
doğrudan etkileyen önemli bir anatomik ve fizyopatolojik durumdur. CCO varlığı
çoğu zaman yaygın aterosklerotik damar hastalığının bir göstergesi olarak
değerlendirilmekle birlikte, bir tarafı total oklüde olan ve karşı tarafta
revaskülarizasyon planlanan hastalarda bu durumun doğal seyri ve prognoza
etkisi konusunda literatürde görüş birliği bulunmamaktadır. Bazı çalışmalar, özellikle
karotis endarterektomisi (CEA) sonrasında CCO varlığının perioperatif nörolojik
ve kardiyovasküler komplikasyon riskini artırabileceğini bildirmiştir. Buna
karşın, seçilmiş hasta gruplarında CEA’nın güvenle uygulanabileceğini ve
komplikasyon oranlarının CCO olmayan hastalarla benzer olabileceğini gösteren
veriler de mevcuttur. Öte yandan, tıkalı bir damarın aktif tromboembolik kaynak
oluşturmaması nedeniyle ipsilateral inme veya mortalite riskini
artırmayabileceği ileri sürülmüştür. SAPPHIRE çalışması, CCO’yu CEA için yüksek
risk kriteri olarak tanımlamış ve karotis arter stentlemesi (CAS) sonrası daha
iyi sonuçlar elde edildiğini öne sürmüştür. Güncel kanıtlar ışığında CCO, tek
başına mutlak bir kontrendikasyon olmaktan ziyade, hasta özellikleri, eşlik
eden komorbiditeler ve merkez deneyimiyle birlikte değerlendirilmesi gereken
çok boyutlu bir klinik değişken olarak ele alınmalıdır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
