Servikal, endometrial, over ve vulva kanserleri de dahil olmak üzere jinekolojik maligniteler, dünya genelinde kadınlarda kanser kaynaklı morbidite ve mortalitenin önemli bir nedenini oluşturmaktadır. Cerrahi ve sistemik tedavideki ilerlemelere rağmen, radyoterapi (RT) multidisipliner yönetimlerinin temel taşlarından biri olmaya devam etmektedir. Bu derleme, jinekolojik onkolojide radyoterapinin rolüne ilişkin güncel kanıtları (2020-2025) özetlemekte, modern teknikleri, kılavuz güncellemelerini ve başlıca tümör tiplerinde gelişen klinik endikasyonları vurgulamaktadır. Uluslararası kılavuzlar (ESGO, ESTRO, ASTRO, NCCN) ve hakemli çalışmalar, jinekolojik kanserlerde eksternal ışın radyoterapisi, brakiterapi ve stereotaktik vücut radyoterapisinin (SBRT) rolünü değerlendirmek için incelenmiş olup, sağkalım sonuçları, toksisite ve teknik gelişmeler üzerinde durulmuştur. Servikal kanserde, eş zamanlı kemoradyoterapiyi takiben görüntüleme kılavuzlu brakiterapi, lokal olarak ilerlemiş hastalık için standart tedavi olmaya devam etmekte olup, brakiterapinin yetersiz kullanımı daha düşük sağkalımla ilişkilendirilmektedir. Vulva karsinomunda, pozitif veya sınıra yakın cerrahi sınırlar ve lenf nodu metastazları için adjuvan radyoterapi veya kemoradyoterapi endikedir; IMRT/IGRT ise doku koruma ve toksisite profillerini iyileştirir. Yumurtalık kanserinde, konsolidatif ve oligometastatik durumlarda yeniden ilgi ortaya çıkmıştır; IMRT ve SBRT, özellikle kemoterapiye dirençli veya berrak hücreli histolojilerde olumlu lokal kontrol ve kabul edilebilir toksisite göstermektedir. Endometrial kanserde, adjuvan radyoterapi, özellikle vajinal brakiterapi, orta ve yüksek riskli gruplarda lokal bölgesel nüksü azaltırken, moleküler profilleme giderek artan bir şekilde adjuvan kararlara rehberlik etmektedir. Uterin sarkomlarda, adjuvan radyoterapi, seçilmiş yüksek riskli alt tiplerde lokal kontrolü artırabilir, ancak sağkalım faydası tutarsız kalmaktadır. Radyoterapi, jinekolojik onkolojide önemli bir rol oynamaya devam etmekte olup, modern görüntüleme kılavuzlu ve yoğunluk modülasyonlu teknikler hassasiyeti ve güvenliği artırmaktadır. Sistemik ve immünolojik tedavilerle entegrasyon ve uyarlanabilir bireyselleştirilmiş planlama gibi ortaya çıkan paradigmalar, seçilmiş hasta popülasyonlarında hayatta kalma ve yaşam kalitesi üzerindeki etkisini daha da iyileştirmeyi vaat etmektedir.