Multiple
sklerozis (MS),santral sinir sistemini tutan inflamatuar demyelinizan bir
hastalıktır. MS’de hastalığın oluşumunda T ve B lenfosit aracılı otoimmün bir
yanıt olduğuna inanılmaktadır. Son yıllarda hastalık aktivitesinin azaltan çok
sayıda hastalık modifiye edici tedavi (DMT) ortaya çıkmıştır. Yüksek hastalık
aktivitesi gösteren MS hastalarında DMT lere kıyasla etkinliği daha yüksek
tedavi ajanlarına ihtiyaç vardır. Bu ilaçların büyük kısmını monoklonal antikor
tedavileri oluşturmaktadır. B
hücrelerinin MS patolojisinde aktif olarak rol alması,özellikle CD-20 olmak
üzere B hücre spesifik yüzey antijenlerini hedef alarak B hücre sayısını
azaltmaya yönelik monoklonal antikorların geliştirilmesine yol açmıştır. CD-20
monoklonal antikorlar,B hücrelerine seçici olarak bağlanmakta olup MS
tedavisinde Amerika Birleşik Devletleri Gıda ve İlaç Dairesi (FDA) ve Avrupa
İlaç Ajansı (EMA) tarafından onaylanmıştır. Başta okrelizumab olamak üzere rituksimab,ofatumumab
ve ublituximab MS tedavisinde kullanılabilen CD-20 monoklonal antikorlardır. Diğer bir monoklonal antikor T ve B lenfosit hücre
yüzeyinde bulunan CD-52 antijenine bağlanan Alemtuzumabdır. Ayrıca lenfosit
hücrelerinde adezyon moleküllerine bağlanmayı sağlayan integrin denilen
reseptörlere karşı geliştirilen Natalizumab gibi monoklonal antikorlar da geliştirilmiştir.
Bu bölümde literatürde bulunan son çalışmalara uygun şekilde monoklonal antikorların
MS tedavisinde klinik kullanımı,hastalık üzerine olan tedavi edici etkileri ve
güvenilirlikleri detaylı bir şekilde incelenmiş ve değerlendirilmiş olup bu
konuda literatüre katkı sağlanması
amaçlanmıştır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
