Bu bölümde, status epileptikus (SE), patofizyolojisi,
sınıflandırması, klinik yönetimi ve tedavi yaklaşımlarıyla birlikte kapsamlı
şekilde ele alınmaktadır. SE; beş dakikadan uzun süren ya da bilinç düzeyi
normale dönmeden ardışık gelen nöbetlerle tanımlanır ve zamanında tedavi edilmediğinde
nöronal hasar, kognitif bozulma ve yüksek mortalite riski taşır. Uluslararası
Epilepsi ile Savaş Ligi (ILAE) tanımlamasına göre, SE için tanımlanan t1 ve t2
zaman aralıkları, tedavi başlangıç eşiği ve geri dönüşsüz beyin hasarı için
kritik sürelere işaret eder. SE, semiyolojik özelliklerine, etiyolojik faktörlere, EEG
bulgularına ve yaşa göre dört eksende sınıflandırılır. Klinik olarak; erken
evre, oturmuş, refrakter ve süper refrakter olmak üzere dört aşamada
değerlendirilir. Tedavide sırasıyla benzodiazepinler, intravenöz
antiepileptikler (fenitoin, valproat, levetirasetam, lakozamid) ve anestezik
ajanlar (midazolam, propofol, pentobarbital, ketamin) kullanılır. Otoimmün ve
kriptojenik etiyolojilerde immünmodülatör tedaviler gerekebilir. SE yönetiminde erken tanı, uygun farmakolojik müdahale,
altta yatan nedenin aydınlatılması ve komplikasyonların önlenmesi, prognozu
doğrudan etkileyen temel unsurlardır.
Atıf Sayısı :