Diz yaralanmaları, özellikle ön çapraz bağ
yırtıkları, menisküs lezyonları ve patellofemoral problemler sporcularda sık
görülmekte ve spora dönüş sürecini zorlaştırmaktadır. Güncel yaklaşımlar,
yalnızca zaman tabanlı protokollerin yetersiz olduğunu; bunun yerine fiziksel
yeterlilik, fonksiyonel kapasite, biyomekanik uyum ve psikolojik hazırlığı
içeren kriter bazlı aşamalı modellerin daha güvenli ve etkili olduğunu ortaya
koymaktadır. Bu bağlamda, sporcunun performansını en üst düzeye çıkarmak ve
yeniden yaralanma riskini azaltmak için biyolojik iyileşme süreci de dikkate
alınarak çok boyutlu bir değerlendirme yapılmalıdır.
Atıf Sayısı :