Dijital Dans Pedagojisi: Dijital Çağda Halk Oyunları Eğitimi: Kültürel Belleğin Sürdürülebilirliği İçin Bir Model Önerisi
Anahtar Kelimeler
Küreselleşme ve dijitalleşmenin gündelik yaşamı hızla
dönüştürdüğü günümüzde, geleneksel kültürel değerlerin yeni kuşaklara aktarımı
kritik bir önem taşımaktadır. Çocukluk dönemi, bireyin kültürel kimliğinin
şekillendiği temel bir evre olduğundan, somut olmayan kültürel miras öğeleriyle
erken yaşta tanışma süreci bu açıdan önemli fırsatlar sunar. Ancak, dijital
çağın değişen alışkanlıkları içerisinde halk oyunları gibi geleneksel
unsurların çocukların günlük yaşamlarında giderek daha az yer bulduğu görülmektedir.
Bu durum, kültürel mirasın sürdürülebilirliği için yenilikçi yöntemler
geliştirilmesini zorunlu kılmaktadır. Bu bildiride, halk oyunlarının ilk çocukluk dönemindeki
bireylere dijital araçlar yoluyla aktarımı aracılığıyla kültürel belleğin
korunması ve sürdürülmesi hedeflenmektedir. Dijital ortamlar sayesinde
çocukların erken yaşta kendi kültürel değerleriyle etkileşim kurmaları,
kültürel kimlik gelişimi açısından önemli bir fırsat sunmaktadır. Bu amaçla
özgün bir öğretim modeli geliştirilmiş ve “Dijital Dans Pedagojisi” olarak
adlandırılmıştır. Model, Türkiye’nin farklı bölgelerinden seçilmiş halk dansı
figürlerini çocuklara etkileşimli bir mobil oyun aracılığıyla sunmayı
öngörmüştür. Bu yaklaşım, çocuklara yalnızca eğlenceli bir öğrenme süreci
sunmakla sınırlı kalmaz; aynı zamanda onların dans aracılığıyla kültürel
belleğe doğrudan katılım göstermelerine olanak tanır. Böylece çocuklar, halk
oyunlarını pasif birer izleyici olarak değil, deneyim yoluyla öğrenen ve
içselleştiren bireyler olarak süreçte aktif rol alırlar. Teknolojinin bu
doğrultuda kullanımı, kültürel mirasın çağdaş pedagojik gereksinimlerle uyumlu
biçimde aktarılmasına ve sürdürülebilirliğine katkı sağlamaktadır. Sonuç olarak, Dijital Dans Pedagojisi modeli; halk
oyunlarının eğitim ortamlarında yeniden konumlandırılmasına, kültürel
çeşitliliğin korunmasına ve aktarılmasına yönelik yenilikçi bir örnek
sunmaktadır. Ayrıca, eğitim ve kültür politikalarının dijitalleşme sürecinde
nasıl şekillenebileceğine dair farklı bir bakış açısı getirerek geleceğin
kültürel eğitim yaklaşımlarına ışık tutmaktadır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :