Her toplum, tarihsel süreç içerisinde kendine özgü bir kültürel yapı inşa etmekte ve bu kültürel yapıyı şekillendiren pek çok alt unsuru bünyesinde barındırmaktadır. Bu unsurlar, toplumların sosyal örgütlenmesinden ekonomik faaliyetlerine, inanç sistemlerinden gündelik yaşam pratiklerine kadar geniş bir yelpazede kendini göstermektedir. Toplumların ortak birikiminin ürünü olarak ortaya çıkan ve ait olduğu toplumun sosyo-kültürel yapısına, değerler sistemine ve yaşam biçimine göre biçimlenen halk oyunları, bu kültürel unsurlar arasında özel bir yere sahiptir. Halk oyunları, yalnızca bir eğlence ya da estetik ifade biçimi olarak değil, aynı zamanda toplumun tarihsel gelişim süreci, toplumsal ilişkileri, ritüelleri ve kolektif hafızası hakkında bilgi sunan bir kültürel aktarım aracı olarak değerlendirilebilir. Bu yönüyle halk oyunları, geçmişten günümüze taşınan ve sürekliliğini koruyan önemli kültür ürünlerinden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu araştırmanın temel konusu, gerek amatör gerekse profesyonel düzeyde icra edilmeye devam eden Türk halk oyunlarının özgün ve geleneksel dokusunun bozulmasına, yani kültürel sürekliliğinin tahribata uğramasına neden olan unsurların belirlenmesi ve incelenmesidir. Günümüzde sosyal medyanın bireylerin günlük yaşamlarının ayrılmaz bir parçası haline gelmesiyle birlikte bilgiye erişim süresi saniyelerle ölçülürken, bu mecralarda yer alan bilgilerin doğruluk ve güvenilirliği tartışmalı bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu bağlamda, kendilerini dansçı veya koreograf gibi unvanlarla tanıtarak geleneksel dans aktarımı yapan kişilerin eksik ya da hatalı bilgilerle gerçekleştirdikleri paylaşımların, halk oyunlarının aktarımı sürecinde çeşitli yanlışlıklara neden olduğu düşünülmektedir. Ayrıca, farklı kurum ve kuruluşlar tarafından düzenlenen halk oyunları yarışmaları ile bu yarışmalara ekip hazırlayan antrenörlerin bilgi eksiklikleri de halk oyunlarının özgünlüğünü zedeleyen bir unsur olarak kültürel erozyona yol açtığı değerlendirilmektedir. Çalışmada, genel tarama modeli esas alınarak kapsamlı bir literatür taraması gerçekleştirilmiş, konuyla ilişkili dijital kaynaklar üzerinden çeşitli görsel-işitsel materyaller incelenmiştir. Elde edilen bulgular, Türk halk oyunlarının geleneksel karakterini yitirmesine yol açan faktörler çerçevesinde analiz edilmiş, söz konusu tahribatların boyutları akademik ölçütler ışığında değerlendirilmiştir. Ayrıca araştırmada, halk oyunlarının kültürel özgünlüğünün korunmasına katkı sağlayabilecek çözüm önerilerine ve bu bağlamda yapılması gereken uygulamalara da yer verilmiştir.