Bu derleme, ürtikerin geriatrik popülasyondaki (60 yaş ve
üzeri bireyler) spesifik tanısal, sınıflandırma ve terapötik yönetim
paradigmalarını ele almaktadır. Demografik değişimler, bu hasta kohortunda
ürtiker patofizyolojisinin ve klinik seyrinin anlaşılmasını zorunlu
kılmaktadır. Mast hücresi aracılı bir dermatoz olan ürtiker, etiyolojisine göre
Kronik Spontan (KSU) veya Kronik Uyarılabilir (KUÜ) olarak sınıflandırılır ve
ürtikeryal plaklar ve/veya anjiyoödem ile karakterizedir. Metin, KSU etiyopatogenezini ve bu popülasyonda artan
otoimmün ve neoplastik komorbidite prevalansını irdelemektedir. Geriatrik
bireylerde sık rastlanan polifarmasi, farmakokinetik ve farmakodinamik
değişiklikler, terapötik yaklaşımları komplike hale getirmektedir. Tedavi
algoritması, birinci basamakta ikinci kuşak H1 antihistaminikleri
konumlandırırken, refrakter olgularda anti-IgE monoklonal antikoru olan
omalizumabın kullanımını önermektedir. Bu derleme, geriatrik hastalarda ilaç
etkileşimlerinin titizlikle değerlendirilmesi ve bireyselleştirilmiş tedavi
protokollerinin optimize edilmesi gerekliliğini vurgulamaktadır.
Atıf Sayısı :