28 yaşında erkek hasta göğüs ağrısı şikayeti ile acil servise başvurdu. Yapılan tetkiklerinde miyokardit ön planda düşünülen hastaya tanısal amaçlı koroner anjiografi yapıldı. İşlem sırasında komplikasyon gelişen hasta orotrakeal entübe halde koroner yoğun bakım ünitesine alındı. Yatışının 3. gününde mekanik ventilasyon %100 O2 desteğine rağmen spo2: %85. Çekilen akciğer grafisinde yaygın bilateral pulmoner infiltrasyonlar görüldü. Yatışının 5. gününde kan gazı değerleri PaO2: 70 mm Hg, PaCO2:45 mm Hg; ve laktat 4 mmol/L. Mekanik ventilasyon destekleri arttırıldı. Peep titrasyonu yapıldı. Yeterli oksijenizasyon sağlanamadığı için prone pozisyon uygulandı. Yatışının 9. gününde mekanik ventilasyon ve prone pozisyona rağmen hipoksik seyreden hasta venovenöz ekstrakorporeal membran oksijenasyonuna (VV-ECMO) bağlandı. 14 günlük ECMO desteği boyunca, ECMO kan akımı 3,5 ile 5 L/dk ve süpürme gazı akımı 2 ile 6 L/dk arasında değişti, membran O2 fraksiyonu %100 olarak ayarlandı. ECMO’da akciğer koruyucu ventilasyon stratejisi ile akciğerin dinlendirilmesi hedeflendi. Hastaya tidal volüm (TV) ideal kilonun kilogramı başına <4 ml, plato basıncı <25 cmH2O, PEEP’i 5-15 cmH2O aralığında olacak şekilde ve düşük solunum sayısı ayarlandı. VV-ECMO sırasında hastanın mekanik ventilasyon ihtiyacı giderek azaldı. Hasta uyanık bir şekilde ECMO’nun 4.gününde başarılı bir şekilde ekstübe edildi. Fizyoterapist eşliğinde yatakta günlük aktif fiziksel ve solunum egzersizleri yaptırıldı. VV-ECMO’dan ise 14. gün ayırıldı. 18.gününde yoğun bakımdan kardiyoloji servisine devredildi. Kardiyoloji servisinde nazal o2 desteği ile 5 gün takip edildi ve sonrasında hastaneden şifa ile taburcu edildi.