İntoksikasyona bağlı kardiyak arrest olguları çoğunlukla hastane dışında meydana gelmekte olup, resüsitasyon süresinin uzaması sağkalım oranlarını ve nörolojik prognozu olumsuz etkilemektedir. Ancak bu olguların genellikle genç bireylerde görülmesi ve komorbiditelerin eşlik etmemesi, resüsitasyonun başarısını artıran önemli faktörler olarak değerlendirilmektedir. Aşırı alkol alımına bağlı olarak acil servise kırmızı alanda başvuran 32 yaşındaki erkek hasta, toplamda 75 dakika süren ileri kardiyak yaşam desteği ve ardışık dört defibrilasyon uygulamasını takiben sinüs ritmine dönmüştür. Hastanın kardiyak ritminin yeniden sağlanmasının ardından yoğun bakım ünitesine transferi gerçekleştirilmiştir. İskemik-hipoksik beyin hasarının önlenmesi amacıyla, resüsitasyon sonrası ilk saat içinde steroid tedavisi başlanmış ve konvansiyonel yöntemlerle hedeflenen vücut sıcaklığı 35 °C’ye düşürülerek kontrollü hipotermi uygulanmıştır. Yirmi dört saat süren hipotermik fazın ardından, vücut sıcaklığı 0.25 °C sa^-1 hızla artırılarak yeniden ısınma süreci başlatılmıştır. Yoğun bakım izleminde hastanın Glasgow Koma Skoru’nda (GKS) kademeli iyileşme gözlenmiş; yatışının 6. gününde GKS 15 ve Cerebral Performance Category (CPC) skoru 1 (tam nörolojik iyileşme) ile taburcu edilmiştir. Bu olguda, resüsitasyon sürecinde dirençli metabolik asidoza rağmen yaşam desteğinin (göğüs kompresyonları, defibrilasyon ve medikal tedavi) kesintisiz olarak sürdürülmesi ve spontan dolaşım sağlandıktan sonra erken dönemde başlanan hedeflenmiş sıcaklık yönetimi, nörolojik iyileşmenin sağlanmasında belirleyici rol oynamıştır.