Nöropatik ağrı, somatosensoriyel sinir sisteminin hasar
görmesi veya işlev bozukluğundan kaynaklanan bir kronik ağrı durumudur. Kronik
ağrının küresel nüfusun %20’si kadarını etkilediği bilinirken, %10’u kadarının
da nöropatik ağrı yaşadığı belirtilmiştir. Mevcut tedavi stratejileri
genellikle temel nedenleri ele almak yerine yalnızca semptomatik rahatlama
sunmaktadır. Nöropatik ağrının karmaşık mekanizmaları ve mevcut tedavilerin
sınırlı etkinliği nedeniyle, altta yatan patofizyolojiyi çözmek ve yeni tedavi
stratejileri geliştirmek için sağlam deneysel modeller çok önemlidir. Başlıca
kemirgenlerde olmak üzere çeşitli deneysel modellerin geliştirilmesi, periferik
sinir yaralanmalarından merkezi sinir sistemi lezyonlarına ve hatta metabolik
veya kemoterapi kaynaklı nöropatilere kadar uzanan nöropatik ağrının
nörobiyolojik temellerinin incelenmesinde kritik öneme sahiptir. Bu modellerin
nöroinflamasyon, anormal plastisite ve değişmiş iyon kanalı işlevi dahil olmak
üzere nöropatik ağrıya katkıda bulunan hücresel ve moleküler mekanizmaların
açıklığa kavuşturulmasında yararlı oldukları ortaya koyulmaktadır. Bu bölümde,
nöropatik ağrının etiyoloji, epidemiyoloji ve patofizyolojisi açıklanarak,
deneysel hayvan modelleri üzerinde durulmuştur. Nöropatik ağrının deneysel
modellerinin birbirine göre üstünlükleri, dezavantajları açıklanarak uygulama
aşamaları belirtilmiştir. Böylece araştırmacılara, çalışmak istedikleri konuya
göre en uygun deneysel model seçimi ve yorumlaması konusunda yol gösterici bir
çerçeve sunulmaktadır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
