Acil serviste akut
karın ağrısı ile başvuran hastalar arasında intestinal obstrüksiyonlar, tanı ve
tedavide gecikme durumunda ciddi morbidite ve mortaliteye yol açabilen önemli
klinik tablolardan biridir. İnce ve kalın bağırsak obstrüksiyonları,
patofizyolojik olarak mekanik ve fonksiyonel (paralitik ileus) nedenlere bağlı
olarak gelişebilir. Mekanik obstrüksiyonlarda bağırsak lümeninde fiziksel bir
engel bulunması sonucunda intralüminal basınç artışı meydana gelir ve bu durum
strangülasyon, bağırsak iskemisi, nekroz ve perforasyon gibi yaşamı tehdit eden
komplikasyonlara yol açabilir. Paralitik ileus ise mekanik bir tıkanıklık
olmaksızın bağırsak motilitesinin azalması veya tamamen durması ile
karakterizedir ve sıklıkla postoperatif dönem, sepsis veya metabolik
bozukluklar ile ilişkilidir. İntestinal
obstrüksiyonun klinik bulguları; karın ağrısı, abdominal distansiyon,
bulantı-kusma ve gaz-gaita çıkaramama şeklinde ortaya çıkar ve obstrüksiyonun
tipi ile yerine göre değişkenlik gösterebilir. Tanıda klinik değerlendirme
temel olmakla birlikte, görüntüleme yöntemleri ayırıcı tanı ve
komplikasyonların saptanmasında kritik öneme sahiptir. Özellikle kontrastlı
abdominal bilgisayarlı tomografi, obstrüksiyonun lokalizasyonunun belirlenmesi,
geçiş noktasının gösterilmesi ve strangülasyon bulgularının
değerlendirilmesinde temel görüntüleme yöntemi olarak kabul edilmektedir.
Volvulus olguları, hızlı klinik progresyon ve yüksek komplikasyon riski
nedeniyle ayrı bir öneme sahiptir ve erken tanı ile uygun tedavi yaklaşımı
prognozu doğrudan etkilemektedir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
