Karın ağrısı, acil servislere başvurunun en sık nedenlerinden biri olup,
akut karın ağrısı yaşamı tehdit edebilen ve hızlı tanı ile uygun tedavi
gerektiren klinik bir tablodur. Tanısal belirsizlik ve zaman baskısı nedeniyle
acil servislerde karın ağrısı ile başvuran hastalara antibiyotiklerin sıklıkla
koruyucu amaçla başlandığı görülmektedir. Ancak karın ağrısı etiyolojilerinin
önemli bir kısmı enfeksiyöz olmayıp, gereksiz antibiyotik kullanımı hem
bireysel hem de toplumsal düzeyde ciddi riskler taşımaktadır. Acil serviste
antibiyotik gerektiren başlıca nedenler arasında akut apandisit, komplike
divertikülit, akut kolesistit ve kolanjit, intraabdominal perforasyon ve
peritonit, pelvik inflamatuar hastalık ve komplike üriner sistem enfeksiyonları
yer almaktadır. Bu klinik tablolarda antibiyotik tedavisi, hastalık şiddeti,
sepsis bulguları ve hasta özellikleri doğrultusunda zamanında ve uygun
spektrumda uygulanmalıdır. Buna karşılık akut pankreatit, ileus, mezenter
iskemi, over torsiyonu ve fonksiyonel karın ağrılarında rutin antibiyotik
kullanımının yeri yoktur. Gereksiz antibiyotik kullanımı tanının gecikmesine,
antimikrobiyal direnç gelişimine, Clostridioides difficile enfeksiyonuna ve ilaç
ilişkili toksisitelerin artmasına yol açabilmektedir. Bu nedenle acil serviste
karın ağrısı yönetiminde antibiyotik uygulama kararı, klinik, laboratuvar ve
görüntüleme bulgularına dayalı, kanıta dayalı ve bireyselleştirilmiş bir
yaklaşımla verilmelidir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
