Migren, tekrarlayan orta-şiddetli baş ağrısı
atakları ile otonomik ve duyusal belirtilerle seyreden, ICHD-3 ölçütleriyle
sınıflandırılan yaygın bir nörovasküler hastalıktır; kortikal yayılan
depolarizasyon, trigeminovasküler aktivasyon, CGRP aracılı sinyalizasyon ve
santral sensitizasyon patofizyolojisinin temelini oluşturur. Boyun ağrısı ise
toplumda en sık görülen kas-iskelet yakınmalarındandır. İkisi arasındaki ilişki
hem epidemiyolojik hem nöroanatomik düzeyde belgelenmiştir: boyun ağrısı
migrenli bireylerin %76'sında, baş ağrısı olmayan kontrollerin ise yalnızca
%23'ünde bildirilmekte; oran kronik migrende %87'ye ulaşmakta ve atakların
yaklaşık %40'ına eşlik etmektedir. Prospektif günlük çalışmalarında atak öncesi
boyun ağrısı veya sertliği %42-50 arasında saptanmıştır. C1-C3 dorsal kök
ganglionlarından gelen duyusal girdilerin trigeminal afferentlerle
trigemino-servikal komplekste birleşmesi, yansıyan ağrının anatomik zeminini
oluşturur; suboksipital ve üst trapezius bölgesindeki miyofasiyal tetik noktaların
palpasyonu migren benzeri ataklar provoke edebilmekte, büyük oksipital sinir
blokajı ise ağrı şiddetini ve ağrılı gün sayısını azaltmaktadır. Boyun ağrısı
bu nedenle bazı hastalarda atağın erken evresine ait bir belirti, bazılarında
ise eşlik eden gerçek servikal kas-iskelet disfonksiyonudur. Öykü, servikal
muayene, kırmızı bayrak taraması ve engellilik ölçekleri birlikte
değerlendirilmeli; tedavi baskın mekanizmaya göre farmakolojik yönetim, fizik
tedavi, egzersiz ve nöromodülasyon seçenekleriyle planlanmalıdır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
