Erken çocukluk döneminde bireysel
gelişim, öğrenme ve sosyalleşme süreçlerinin en temel aracı olarak kabul edilen
oyun, bu bölümde tarihsel ve kuramsal bir perspektifle incelemektedir. Oyun
kuramları; Klasik, Modern ve Diğer Kuramlar olmak üzere üç ana başlık altında
ele alınmıştır. İlk olarak 19. ve 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkan Klasik
Kuramlar (Fazla Enerji, Rahatlama, Hazırlık ve Tekrarlama); oyunu felsefi,
evrimsel ve biyolojik boyutlarıyla ele alarak "neden oyun oynandığı"
sorusunun yanıtını aramıştır. Ardından, odağı oyunun gelişimsel işlevlerine
kaydıran Modern Kuramlar başlığı altında; duygusal boşalım, katarsis ve
psikoseksüel/psikososyal çatışma çözümünü ele alan Psikanalitik Kuram (Freud,
Erikson, Peller); bilişsel şemaların inşası, soyut düşünme, iskele kurma ve
problem çözme becerilerini açıklayan Bilişsel Kuramlar (Piaget, Vygotsky,
Bruner, Sutton-Smith); merkezi sinir sistemindeki uyarılmayı optimum düzeyde
tutmayı savunan İçten Uyarılma Kuramı ve oyun içi sosyal çerçeveleşmeye
odaklanan Meta-İletişim Kuramı kapsamlı şekilde incelenmiştir. Son olarak,
oyunu kültürel miras, sosyalleşme dinamikleri, sosyodramatik ögeler ve sosyal
katılım basamakları üzerinden sınıflandıran Diğer Kuramlar (Huizinga, Helanko,
Smilansky ve Parten) açıklanmıştır.
Kitap Adı:
Erken Çocukluk Döneminde Oyun
Atıf Sayısı :
