Okült primer meme kanseri, memede tespit edilebilir bir
lezyon olmadan aksillaya, nadiren de uzak organlara meme kanserinin metastazı
sonucu saptanan klinik bir durumdur. Oldukça nadir görülür ve tüm meme kanseri
vakalarının %1’den azını oluşturur. Tanıda fizik muayene, görüntüleme
yöntemleri ve immünohistokimyasal belirteçler yer alır. Bu belirteçlerin
hiçbiri meme kanseri tanısında sensitif ve spesifik değildir. Karsinoembriyonik
antijen (CEA), sitokeratin 7 (CK7), östrojen ve progesteron reseptörü (ER ve
PR), mammaglobin, kanser antijeni-125(CA-125), gross cystic disease fluid
protein-15(GCDFP, BRST2 ile pozitif boyanma) pozitifliği, CK20 ve tiroid
transkripsiyon faktörü (TTF-1) negatifliği, meme kanserini destekleyen
bulgulardır. Evreleme toraks ve abdomen tomografisi ile yapılır, endikasyon
durumunda PET/CT ve radyonüklid tetkikler görüntülemeye eklenir. Sistemik
tedavi, evre 2 meme kanserine benzer şekilde yapılsa da, lokale yönelik
tedaviler oldukça tartışmalıdır. Kılavuzlar ve yapılan geniş kapsamlı çalışmalar
doğrultusunda standart yaklaşım, aksiller lenf nodu diseksiyonu (ALND) ve
mastektomi veya aksiller lenf nodu diseksiyonu ve primere yönelik radyoterapi
uygulanması gibi görülse de, son dönemlerde yapılan güncel çalışmalarla
birlikte neoadjuvan tedaviler sonrası meme ve aksillayı korumaya yönelik
yaklaşımlar gündeme gelmektedir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
