Orman ekosistemlerinde meydana gelen çeşitli olumsuzlukların, ormanlarımızı yangına karşı daha kırılgan hale getirdiği açıktır. Türkiye’de orman yangınlarıyla mücadele, genellikle hızlı ve yoğun söndürme faaliyetleri üzerinden değerlendirilse de yangın öncesi koruma ve risk azaltma stratejileri en az söndürme kadar hayati bir öneme sahiptir. Bu bağlamda bölümde, yangın öncesi korumaya yönelik bütüncül yöntemler sistematik olarak incelenmektedir. Özellikle risk haritalarının oluşturulması, erken uyarı sistemlerinin geliştirilmesi, yangın emniyet yollarının planlanması, kontrollü yakma ve seyreltme uygulamaları ile kontrollü otlatmanın ekosistem içi yangın yükünü azaltmadaki rolü değerlendirilmiştir. Ayrıca yangına dayanıklı ağaç türlerinin tercih edilmesi, uzun vadeli orman direncinin artırılması açısından kritik bir adım olarak ele alınmaktadır. Tüm bu yaklaşımlar değerlendirilirken, mevcut ormanların hâkim bitki örtüsünü bozmadan yangına dayanıklı bir yapı kazandırmanın gerekliliği özellikle vurgulanmaktadır. Bölümün temel amacı, hiçbir ormanın tamamen yanmaz hale getirilemeyeceği gerçeğini göz ardı etmeden, ormanların yangın karşısında daha dirençli kılınmasını sağlayacak bilimsel ve uygulanabilir prensipleri ortaya koymaktır. Bununla birlikte, yangın öncesinin de en az yangın anı kadar önemli olduğuna dair bir bilinç oluşturmak hedeflenmektedir. Erken uyarı sistemleri bu açıdan öncelikli bir konumda değerlendirilmiştir. Son olarak, orman yangınlarını önlemenin yalnızca devletin değil, toplumun tüm kesimlerinin ortak sorumluluğu olduğu vurgulanmaktadır. Halkın bilinçlendirilmesi, kamu kurumlarının koordinasyon içinde çalışması ve bütüncül bir yaklaşımın benimsenmesi durumunda ormanların yangınlara karşı daha dayanıklı hale geleceği ifade edilmektedir. Orman yangınlarının büyük ölçüde önlenebilir afetler olduğu unutulmamalıdır.