Yeni Dünyada İletişim Ve Rekreasyon Bilimi
Anahtar Kelimeler
Bu
çalışma, dijitalleşme süreciyle birlikte iletişim ve rekreasyon alanlarının
geçirdiği dönüşümü sosyolojik bir perspektiften ele almaktadır. İletişim,
tarihsel süreçte bireylerin toplumsal bağlar kurmasını sağlayan temel bir
etkileşim alanı olarak gelişmiş; dijital teknolojiler ve sosyal medya
aracılığıyla zaman ve mekân sınırlarını aşarak çok katmanlı bir yapıya
bürünmüştür. Yeni medya ortamları, bireyleri pasif alıcı konumundan çıkararak
içerik üreticisi ve aktif katılımcı haline getirirken, kitle iletişiminin
yapısını da dönüştürmüştür. Bu dönüşüm, rekreasyon pratikleri üzerinde de
belirgin etkiler yaratmış; serbest zaman etkinlikleri giderek dijital, görsel
ve tüketim temelli bir nitelik kazanmıştır. Çalışma, özellikle sosyal medya
aracılığıyla rekreasyonun pasifleşmesi, izleme ve gösteri kültürüyle
bütünleşmesi ve buna bağlı olarak bedenin estetik, performatif ve normatif bir
alana dönüşmesini tartışmaktadır. Bordo, Bourdieu ve Wacquant’ın kuramsal
yaklaşımları çerçevesinde beden, dijital rekreasyon kültüründe kimlik
inşasının, toplumsal kabulün ve sembolik sermayenin taşıyıcısı olarak ele
alınmaktadır. Sonuç olarak çalışma, dijital iletişim çağında rekreasyonun
yalnızca dinlenme ve eğlence alanı olmaktan çıkarak, beden, kimlik ve iktidar
ilişkilerinin yeniden üretildiği çok boyutlu bir toplumsal pratik haline
geldiğini ortaya koymaktadır.
Atıf Sayısı :