Küçüklerin Evlat Edinilmesinde Biyolojik Anne Ve/veya Babanın Rızası
Anahtar Kelimeler
Evlat edinme kurumu, çocuğun üstün yararı doğrultusunda korunmaya muhtaç
küçüklerin güvenli ve destekleyici bir aile ortamında yetişmesini amaçlayan,
biyolojik bağa dayanmaksızın kurulan bir hukukî soybağı ilişkisidir. Türk
Medeni Kanunu’na göre küçüklerin evlat edinilmesinde biyolojik anne ve/veya
babanın rızası kural olarak temel bir koşul olmakla birlikte, çocuğun üstün
yararı gereği bazı istisnai hâllerde bu rızanın aranmayacağı kabul
edilmektedir. Bu çalışma, küçüklerin evlat edinilmesinde rıza koşulunu ana
hatlarıyla ortaya koymakta; esas olarak, TMK m. 311 kapsamında düzenlenen
rızanın aranmaması hâllerini ayrıntılı biçimde incelemektedir. Ana ve/veya
babanın kimliğinin ya da uzun süredir nerede olduğunun bilinmemesi, ayırt etme
gücünden sürekli olarak yoksun bulunması ve çocuğa karşı yükümlülüklerin ağır
biçimde ihlal edilmesi gibi durumlar, doktrindeki görüşler ve uygulamadaki
yargı kararları ışığında değerlendirilmektedir. Ayrıca İsviçre, Alman ve
Avusturya hukukundaki düzenlemelerle karşılaştırmalı analiz yapılarak Türk
hukukundaki mevcut sistem eleştirel bir bakışla incelenmekte; uygulamada ortaya
çıkan sorunların giderilmesine yönelik kanuni değişiklik önerilerine yer
verilmektedir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
