Bu bölümde bilimsel yayıncılıkta
intihalin kavramsal çerçevesini, sınıflandırılmasını, tespit mekanizmalarını ve
etik yönetim süreçlerini sistematik biçimde analiz edilmektedir. İntihal, özgün
olmayan fikir, yöntem, veri veya ifadelerin uygun akademik kaynak göstermeden
bilimsel metne aktarılması şeklinde tanımlanmakta ve araştırma bütünlüğünü
tehdit eden önemli bir etik ihlal olarak ele alınmaktadır. Doğrudan intihal,
mozaik intihal, yanlış/eksik atıf, yinelenen yayın ve kendi kendine intihal
gibi alt kategoriler teknik açıdan ayrıntılı biçimde açıklanmaktadır. Yazarın
üzerindeki yayın baskısı, metodolojik yetersizlik, araştırma etiği eğitimindeki
eksiklikler ve dil bariyeri gibi faktörlerin intihal eğilimini artırdığı
belirtilmektedir. Tespit sürecinde benzerlik analiz yazılımlarının yalnızca
benzerlik tespiti sağlayabileceği; nihai değerlendirmenin editoryal uzmanlık,
içerik analizi ve karşılaştırmalı okuma ile yapılması gerektiği
vurgulanmaktadır. COPE karar akışları hem yayımlanmış hem de gönderilmiş çalışmalarda
şüpheli intihal durumlarında takip edilmesi gereken standartlaştırılmış
prosedürleri sunmaktadır. Ayrıca metin geri dönüşümü, yöntem bölümlerindeki
zorunlu tekrarlar ve yapay zekâ temelli metin üretim araçlarının (özellikle
yeniden ifade etme amaçlı) intihal risk profilini nasıl değiştirdiği teknik
açıdan tartışılmaktadır. Etik eğitimin güçlendirilmesi ve dergilerin tutarlı
politika geliştirmesinin intihalin önlenmesinde taşıdığı kritik önem
vurgulanmaktadır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
