İnme, dünya genelinde mortalite ve uzun dönem yeti yitiminin
en önemli nedenlerinden biri olmaya devam etmektedir. Klinik inmenin karmaşık
ve heterojen doğası, patofizyolojisinin anlaşılmasını ve yeni tedavi
stratejilerinin geliştirilmesini zorlaştırmaktadır. Bu bağlamda deneysel inme
modelleri, iskemik ve hemorajik inmenin moleküler, hücresel ve sistemik
mekanizmalarını aydınlatmada vazgeçilmez araçlardır. Bu bölümde, deneysel inme
modellerinin sınıflandırılması, başlıca model tipleri (endovasküler filament
MCAO, tromboembolik, fototrombotik, FeCl₃ ile indüklenen trombotik, endotelin-1
tabanlı vazokonstriktif, elektrokoagülasyon ve global iskemi modelleri),
hemorajik inme modelleri (intraserebral ve subaraknoid kanama) ve bu modellerde
kullanılan ölçütler ile değerlendirme yöntemleri (görüntüleme,
nörolojik-davranışsal testler, moleküler analizler) kapsamlı bir şekilde ele
alınmaktadır. Her modelin güçlü yanları, sınırlılıkları, translasyonel değeri
ve spesifik araştırma sorularına uygunluğu tartışılmaktadır. Model seçiminin
araştırma hedefine, teknik olanaklara ve klinik gerçekliğe uygun yapılmasının
önemi vurgulanmaktadır.
Atıf Sayısı :