Mineral
trioksit agregat (MTA), biyouyumluluğu, sızdırmazlık özelliği ve sert doku
oluşumunu destekleyen biyolojik özellikleri ile endodontide yaygın olarak
kullanılan kalsiyum silikat esaslı bir biyoseramik materyaldir. Bununla
birlikte uzun sertleşme süresi, sınırlı mekanik dayanım ve bazı fiziksel
özelliklere bağlı klinik kısıtlılıklar nedeniyle MTA’nın geliştirilmesine
yönelik çeşitli yaklaşımlar araştırılmaktadır. Son yıllarda nanoteknolojideki
gelişmeler, dental biyomateryallerin modifikasyonu ve performansının
artırılması için önemli fırsatlar sunmaktadır. Bu bölümde MTA’nın farklı
nanopartiküller ile güçlendirilmesine yönelik güncel yaklaşımlar ele
alınmaktadır. Gümüş, selenyum, hidroksiapatit, çinko oksit, kalsiyum karbonat,
titanyum dioksit, silikon dioksit, biyocam ve hekzagonal bor nitrür gibi
nanopartiküllerin MTA’nın fiziksel, mekanik ve biyolojik özellikleri üzerindeki
etkileri literatür ışığında değerlendirilmiştir. Nanopartiküllerin yüksek yüzey
alanı ve reaktivitesi sayesinde antibakteriyel etkinliğin artırılması,
sertleşme süresinin azaltılması, mekanik dayanımın geliştirilmesi ve biyolojik
yanıtın iyileştirilmesi gibi potansiyel avantajlar sağladığı bildirilmektedir.
Bununla birlikte nanopartikül konsantrasyonu, partikül boyutu ve materyal
formülasyonu gibi faktörlerin materyal performansını önemli ölçüde
etkileyebildiği görülmektedir. Bu nedenle nanopartikül modifikasyonunun klinik
uygulamalara aktarılabilmesi için daha kapsamlı deneysel ve klinik
araştırmalara ihtiyaç bulunmaktadır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
