Peri-i̇mplantitis Tedavisinde İmplant Yüzeyi Dekontaminasyonu Ve Elektrolitik Yaklaşım
Anahtar Kelimeler
Peri-implantitis, biyofilmle ilişkili inflamasyon
ve ilerleyici kemik kaybı ile karakterize olan ve implant başarısını tehdit
eden önemli bir klinik tablodur. Tedavide temel hedef, biyofilm kaynaklı
inflamatuvar yükün azaltılması ve hastalığın ilerlemesinin durdurulmasıdır.
Ancak implant yüzeyinin makro ve mikro-topografisi, pürüzlülüğü, yüzey serbest
enerjisi ve erişimi kısıtlayan defekt morfolojileri, etkili dekontaminasyonu
güçleştirmektedir. Güncel klinik uygulamalarda mekanik/fiziksel yöntemler,
hava-toz abraziv sistemler, kimyasal ajanlar ve enerji temelli teknikler farklı
kombinasyonlarla kullanılıyor olmasına rağmen biyofilmi tamamen elimine eden ve
yüzey bütünlüğünü güvenle koruyan üstün bir yöntem henüz tanımlanamamıştır. Son
yıllarda elektrolitik/elektrokimyasal dekontaminasyon, implant yüzeyinde
elektrokimyasal süreçler aracılığıyla biyofilm yükünü azaltmayı amaçlayan
yenilikçi bir yaklaşım olarak öne çıkmıştır. İn vitro çalışmalar, bu yöntemin
bakteri yükünü azaltabildiğini ve bazı koşullarda hücresel uyumluluk açısından
avantaj sağlayabildiğini göstermektedir. Klinik çalışmalar ise elektrolitik
yaklaşımın rekonstrüktif tedavi protokollerine entegre edilebildiğini ve
klinik/radyografik iyileşmeye katkı sunabileceğini bildirmektedir. Bununla
birlikte mevcut kanıtlar, yöntemin klinik üstünlüğünü kesin olarak ortaya
koymak için yeterli değildir. Elektrolitik yaklaşım, güncel veriler ışığında,
özellikle erişimi güç implant yüzeylerinde tamamlayıcı bir dekontaminasyon
stratejisi olarak değerlendirilmektedir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
