Bifosfonatlar;
kemik hidroksiapatitine yüksek afinitesi olan, osteoklast aktivitesini ve kemik
yıkımını azaltmak için yaygın olarak kullanılan, pirofosfat analoğu
antirezorptif bir ilaç grubudur. Bifosfonatlar, oral veya intravenöz yolla
verilebilirler. Oral yolla özellikle postmenopozal osteoporoz ve osteopeni
tedavisinde yaygın olarak kullanılmaktadırlar. İntravenöz bifosfonatlar ise
kanser ve kemik metastazı olan hastalarda kemik komplikasyonlarının önlenmesi
ve tümör kaynaklı hiperkalseminin tedavisi için kullanılırlar. Bifosfonatlar birtakım yan etkilere neden olabilirler.
Bu yan etkilerden biri, ilaca bağlı çene kemiği osteonekrozudur. Osteonekrozun ortaya çıkmasının asıl sebebinin diş çekimi olduğu
düşünülmektedir. Dental implant cerrahisi sonrasında da osteonekrozun ortaya
çıktığı bildirilmiştir. İmplantın cerrahi
yerleşim sürecinin yanı sıra implantın intraoral varlığı da çenelerde
osteopatoloji gelişimi açısından bir risk faktörü olarak görülmektedir. Bu komplikasyonun
görülmesini ilaç uygulama yolu, süresi, dozu, hastanın genel sağlık durumu,
tütün kullanımı ve oral hijyen gibi faktörler etkileyebilir. Literatürde özellikle intravenöz bifosfonat tedavisi alan kanser hastalarında
dental implant uygulamalarından kaçınılması gerektiği konusunda geniş bir fikir
birliği mevcuttur. Ancak, oral bifosfonat kullanan osteoporoz hastalarının,
çene osteonekrozu açısından klinik olarak anlamlı bir risk taşıyıp taşımadıkları
ve bu hasta grubunda cerrahi müdahalelerin güvenilirliği konusunda belirsizlik
devam etmektedir. Bu nedenle dental implant uygulanmış veya uygulanacak bifosfonat
hastalarında, potansiyel komplikasyonların erken teşhisi amacıyla titiz ve sıkı
bir klinik takip protokolü önerilmektedir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
