Oral Liken Planusun Periodontal Dokular Üzerindeki Klinik Etkileri Ve Klinik Yönetimi
Anahtar Kelimeler
Oral liken planus (OLP), bağışıklık sistemi aracılı, kronik
inflamatuar ve ağız mukozasını sık etkileyen bir hastalıktır. Özellikle orta
yaş kadınlarda daha sık görülür ve en yaygın olarak bukkal mukoza, dil ve
gingivada ortaya çıkar. Klinik olarak retiküler, atrofik, eroziv, plak, papüler
ve büllöz formlarda izlenebilir. Eroziv ve atrofik tipler genellikle ağrılıdır
ve oral hijyenin bozulmasına neden olabilir. OLP’nin periodontal dokular üzerindeki en önemli etkisi,
gingival tutulum sonucu deskuamatif gingivit tablosu
oluşturmasıdır. Bu durum epitel bütünlüğünü bozarak sondalamada kanamayı
artırır, plak kontrolünü zorlaştırır ve sekonder periodontal inflamasyonu
şiddetlendirebilir. Ayrıca OLP ile periodontal hastalıklar arasında ortak
immünolojik mekanizmalar bulunduğu düşünülmektedir. Tedavide hafif ve asemptomatik olgularda düzenli takip
yeterli olabilirken, semptomatik olgularda ilk seçenek topikal
kortikosteroidlerdir. Dirençli veya yaygın vakalarda intralezyonel ya da
sistemik tedaviler gündeme gelir. Periodontal tedaviler ise mümkün olduğunca
hastalığın aktif eroziv döneminde değil, stabil fazında planlanmalıdır. Ayrıca
OLP’nin düşük de olsa malign dönüşüm riski nedeniyle uzun dönemli klinik takip
büyük önem taşır.
Atıf Sayısı :