Vestibüloplasti, oral vestibül derinliğini artırmak ve keratinize mukoza genişliğini geliştirmek amacıyla uygulanan önemli bir mukogingival cerrahi prosedürdür. Yetersiz vestibül derinliği ve sınırlı keratinize doku varlığı, plak kontrolünü zorlaştırarak gingival inflamasyon, periodontal doku instabilitesi ve peri-implant hastalık riskinde artışa yol açabilmektedir. Bu nedenle vestibüloplasti, özellikle mobil mukozanın marjinal gingiva üzerine traksiyon uyguladığı, keratinize mukoza genişliğinin yetersiz olduğu ve etkin oral hijyenin sağlanamadığı olgularda endike kabul edilmektedir. Cerrahi teknikler temel olarak apikal pozisyonlandırılmış flep (APF), serbest dişeti grefti (FGG) ile kombine yaklaşımlar ve biyomateryal destekli modifiye teknikler şeklinde sınıflandırılmaktadır. APF daha düşük morbidite sunarken, FGG keratinize doku kazanımı ve uzun dönem stabilite açısından en öngörülebilir yöntemlerden biri olarak kabul edilmektedir. Periosteal fenestrasyon gibi modifikasyonlar ise relaps riskini azaltarak yapışık mukoza kazanımını artırabilmektedir. Postoperatif bakım, cerrahi alanın stabilizasyonu ve enfeksiyon kontrolü açısından kritik öneme sahiptir. Klinik başarı; vestibül derinliğinde kalıcı artış, keratinize mukoza genişliğinde stabil kazanım, inflamatuar parametrelerde iyileşme ve hastanın plak kontrolünü rahatlıkla sürdürebilmesi gibi kriterlerle değerlendirilmelidir. Uygun hasta seçimi, doğru cerrahi teknik ve etkin postoperatif bakım ile vestibüloplasti, periodontal ve peri-implant dokuların uzun dönem stabilitesine önemli katkı sağlayan güvenilir bir tedavi yaklaşımıdır.