Türk Edebiyatında Kadının Yeri Ve Kadına Yönelik Şiddetin Romana Yansıyan Görüntüsü
Anahtar Kelimeler
Türk edebiyatında kadının konumu, Tanzimat’tan günümüze uzanan süreçte toplumsal değişimin en canlı aynalarından biri olmuştur. Başlangıçta Batılılaşma sancıları içinde "idealize edilen anne" veya "kurban" rollerine hapsedilen kadın figürü, Cumhuriyet dönemiyle birlikte birey olma mücadelesini merkeze alan bir dönüşüm yaşamıştır. Türk romanı, kadına yönelik şiddeti yalnızca fiziksel bir saldırı olarak değil; psikolojik, ekonomik ve sosyolojik bir kuşatılmışlık olarak ele almıştır. Erken dönem eserlerinde görücü usulü evlilikler ve cariyelik üzerinden işlenen toplumsal baskı, modern ve çağdaş romanda yerini aile içi şiddete, namus cinayetlerine ve kamusal alandaki dışlanmışlığa bırakmıştır. Toplumsal cinsiyet olarak romanlar, şiddetin kaynağı olan ataerkil zihniyeti ve bu zihniyetin kadını nasıl nesneleştirdiğini deşifre eder. Direnç ve farkındalık açısından özellikle 1970’li yıllardan itibaren kadın yazarların artışıyla birlikte, şiddet sahneleri sadece birer dram unsuru olmaktan çıkıp; bir başkaldırı ve bilinçlenme sürecinin tetikleyicisi haline gelmiştir. Sonuç olarak; Türk edebiyatında roman , kadının maruz kaldığı şiddeti estetik bir dille kayıt altına alırken, aynı zamanda bu şiddetin kökenlerini sorgulayan ve kadının özgürleşme arayışına ışık tutan bir belge niteliği taşır.
Kitap Adı:
Tarihten Dijital Çağa Kadına Yönelik Şiddet
Atıf Sayısı :
