Adenomyozis,
endometriyumun bazal tabakasının miyometriyum içine invajinasyonu ile karakterize, üreme çağındaki kadınlarda sık görülen benign bir jinekolojik hastalıktır ve infertilite ile ilişkili olabilmektedir. Adenomyozisin fertilite üzerindeki olumsuz etkileri; uterin morfolojide bozulma, uterin
peristaltik aktivitede düzensizlik,
inflamatuar mikroçevre, progesteron direnci ve
endometrial reseptivite bozuklukları gibi çoklu fizyopatolojik mekanizmalarla açıklanmaktadır. Bu nedenlerle intrauterin inseminasyonun (IUI)
adenomyozisli hastalarda sınırlı bir yere sahip olduğu, buna karşın in
vitro fertilizasyon ve intrasitoplazmik sperm enjeksiyonunun (IVF/ICSI) temel
yardımcı üreme yöntemleri olarak öne çıktığı kabul edilmektedir. Mevcut
kanıtlar, adenomyozisin IVF/ICSI sikluslarında klinik gebelik ve canlı doğum oranlarında azalma ile ilişkili olabileceğini göstermektedir. Tedavi yönetiminde,
kontrollü overyan hiperstimülasyon sırasında oluşan
suprafizyolojik östrojen düzeylerinin endometriyal reseptivite üzerindeki olası olumsuz etkileri nedeniyle donmuş
embriyo transferi (FET) stratejileri giderek daha sık
tercih edilmektedir. Ayrıca
embriyo transferi öncesi uygulanan GnRH agonist
premedikasyonunun uterin inflamasyonu azaltarak implantasyon ortamını iyileştirebileceği
bildirilmektedir. Adenomyozisli infertil hastalarda IUI, IVF ve ICSI yönetimine ilişkin
standart bir yaklaşım bulunmamakta olup, tedavi
planlaması hasta özelliklerine göre bireyselleştirilmelidir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
