Yardımcı üreme teknolojilerinde (YÜT) başarı oranlarının sınırlı olması,
gebelik veya canlı doğum oranlarını artırma amacıyla çeşitli “ek
uygulamaların (add-ons)” kullanımını gündeme getirmiştir. Bu derleme,
tanısal testler, laboratuvar müdahaleleri ve klinik yaklaşımlar dâhil olmak
üzere güncel add-on uygulamalarına ilişkin kanıtları sistematik olarak
değerlendirmektedir. Tanısal histeroskopi, endometrial reseptivite testleri ve
immünolojik testlerin rutin klinik kullanımda canlı doğum oranlarını artırdığına
dair yeterli kanıt bulunmamaktadır. Laboratuvar temelli girişimlerden yapay
oosit aktivasyonu yalnızca belirli endikasyonlarda fayda gösterirken; IVM,
gelişmiş sperm seçimi yöntemleri, büyüme faktörü katkılı kültür ortamları ve
time-lapse görüntüleme için kanıtlar sınırlı veya çelişkilidir. Klinik
uygulamalar arasında PRP, endometrial yaralama, uterin yıkama, steroidler,
antioksidanlar ve tamamlayıcı–alternatif tedavilerin etkinliği düşük kanıt
düzeyine sahiptir. Genel olarak, çalışmaların çoğunda birincil sonlanım
noktaları LBR, kümülatif LBR veya OPR değildir. Mevcut veriler ışığında, bu
add-on’ların büyük kısmı rutin klinik kullanım için önerilmemekte; iyi
tasarlanmış, yüksek kaliteli randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç olduğu
vurgulanmaktadır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
