Dönüşen Emek Rejimleri Ve Sendikalar Bağlamında Endüstriyel Sosyal Hizmet: Yeni Sosyal Riskler Üzerine Bir Değerlendirme
Anahtar Kelimeler
Bu bölüm, neoliberal yeniden
yapılanmanın emek rejimlerini nasıl dönüştürdüğünü ve bu dönüşümün “yeni sosyal
riskler” üzerinden sendikalar ile endüstriyel sosyal hizmeti nasıl yeniden
konumlandırdığını tartışmaktadır. Küreselleşme, esnekleşme ve güvencesizleşme;
iş güvencesizliği, çalışan yoksulluğu, iş-yaşam dengesizliği ve psikososyal
stres gibi riskleri işin içine yerleştirerek sosyal koruma sistemlerini
zorlamaktadır. Bölüm, Beck’in risk toplumu yaklaşımıyla risklerin kurumlardan
bireylere kaydırılmasını; Marx ve Gramsci üzerinden ise metalaşma ve hegemonya
dinamiklerini açıklayıcı bir kuramsal çerçeveye oturtmaktadır. Bu bağlamda
sendikaların, toplu pazarlığın ötesine geçerek hukuki destek, danışmanlık ve
refah işlevleri geliştirmeye yöneldiği; ancak parçalanma, platformlaşma ve
temsil krizinin sendikal kapasiteyi sınırladığı vurgulanmaktadır. Endüstriyel
sosyal hizmet, hak temelli ve önleyici yönelimiyle örgütsel ve psikososyal
risklere müdahale edebilecek kritik bir alan olarak ele alınırken, kurumsal ele
geçirilme ve etik ikilemler de tartışılmaktadır. Sonuç olarak çalışma, yeni
sosyal risklere karşı kapsayıcı sosyal politika üretimi için sendikalarla
endüstriyel sosyal hizmetin işbirliğini stratejik bir gereklilik olarak
önermektedir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
