Dijitalleşmenin Aile Dinamiklerine Etkisi: Sosyal Hizmet Perspektifinden Bir Sosyal Sorun Analizi Ve Çözüm Önerileri
Anahtar Kelimeler
Bu çalışma, 21. yüzyılın belirleyici unsuru olan dijitalleşme
sürecinin aile kurumu üzerindeki yapısal ve işlevsel dönüştürücü etkilerini
sosyal hizmet perspektifiyle analiz etmektedir. Araştırmanın temel amacı, dijital
araçların gündelik yaşamla
bütünleşmesi sonucu ortaya
çıkan yeni dinamikleri, değişen ebeveynlik rollerini ve olası dijital
riskleri bir "sosyal sorun" ekseninde değerlendirerek bütüncül çözüm
önerileri sunmaktır. Çalışmada, "dijital aile" yapısının iletişimde
zaman ve mekân sınırlarını ortadan kaldırırken; "birlikteyken
yalnızlık", "teknoferans" ve "sosyotelizm" (phubbing) gibi olgular aracılığıyla aile içi duygusal
kopuşu ve ilişkisel yabancılaşmayı tetiklediği saptanmıştır. Ayrıca, dijital
yerli çocuklar ile dijital göçmen ebeveynler arasındaki yetkinlik
farkının geleneksel dikey hiyerarşiyi sarsarak "tersine mentörlük" ve
"dijital ebeveynlik" gibi yeni nesil modelleri zorunlu kıldığı
vurgulanmıştır. Sosyal hizmet disiplini çerçevesinde; dijital bağımlılık,
mahremiyetin dönüşümü ve siber risklere karşı aile sisteminin dengesini
(homeostasis) koruyacak mikro, mezzo ve makro düzeyde müdahale stratejileri
tartışılmıştır. Sonuç olarak; dijital muhafazakârlık, aile sözleşmeleri,
dijital detoks ve okuryazarlık eğitimleri gibi somut çözüm önerileri
getirilerek, teknolojinin aile refahını ve yaşam kalitesini artıran bilinçli
bir araca dönüştürülmesinin kritik önemi ortaya konulmuştur.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
