Veteriner
ortodontinin önemli patolojilerinden biri olan maloklüzyon; dişlerin normal
olmayan pozisyonlanması olarak tanımlanır. Kedi ve köpeklerde normal oklüzyonu
tanımlamak, klinik pratikte maloklüzyonun tanısı için çok önemlidir. Normal
oklüzyon ırk ve kraniyal morfolojiye (mesaticefalik, dolikosefalik,
brakisefalik) bağlı olarak değişkenlik gösterir. Ancak normal kapanış tipi “makas kapanışı” (scissor bite)
olarak kabul edilir. Maloklüzyon
ise; çene uzunluğu ve/veya genişliğindeki uyumsuzluklardan kaynaklanan
iskeletsel maloklüzyon, dişlerin anormal konumlanmasına bağlı dental
maloklüzyon ya da her iki durumun birlikte görülmesinden ortaya çıkar.
Maloklüzyonların tanısında standardizasyon sağlamak amacıyla, “Angle”
sınıflandırma sistemi kullanılarak olgular sınıf I’den sınıf IV’e kadar
derecelendirilmiştir. Kalıtsal ve edinsel nedenlere bağlı maloklüzyon olguları,
klinik pratikte yaygın olarak karşılaşılan patolojilerdir. Bu bozukluğun
temelinde; çene uzunluğundaki uyumsuzluklar, dişlerin yanlış konumlanması,
düşmeyen süt dişleri veya travma olabilir. Sağaltım seçenekleri arasında
maloklüzyonun tipine ve derecesine bağlı olarak; koruyucu ortodonti, ortodontik
düzeltme, koronal amputasyon, pulpa restorasyonu, diş veya dişlerin ekstraksiyonu ve cerrahi
girişimlere kadar geniş bir alternatif bulunur. Sağaltımın amacı, estetik bir
düzeltmeden ziyade fonksiyonel, ağrısız ve ırka özgü normal oklüzyon
sağlamaktır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
