Genel popülasyonda mantar
enfeksiyonları çoğunlukla deriyle sınırlı kalırken; kronik hastalık, uzun
süreli antibiyotik kullanımı, HIV/AIDS, malignite, kemoterapi ve iyatrojenik
immünsüpresyon durumlarında mantarlar lenf düğümleri ve viseral organlara yayılabilmektedir.
Fungal lenfadenitler sıklıkla granülomatöz ve nekrotizan inflamasyon paterni
gösterir; kesin tanı ise PAS, GMS veya musikarmin gibi özel boyalarla mantar
organizmalarının gösterilmesine dayanır. Bölümde özellikle Cryptococcus
neoformans, Histoplasma capsulatum, Pneumocystis jirovecii ve Coccidioides
immitis enfeksiyonları incelenmiştir. Kriptokok lenfadeniti özellikle ileri
evre AIDS hastalarında görülür ve dar tabanlı tomurcuklanma yapan kapsüllü maya
yapıları ile granülomatöz yanıtla karakterizedir. Histoplazmoz,
retiküloendotelyal sistemi etkileyen yaygın enfeksiyonlarda lenf düğümlerini
tutar ve hücre içinde 2–4 µm çapında, dar boyunlu tomurcuklanan mayalarla
tanınır. Pneumocystis lenfadeniti nadir görülür ve genellikle yaygın enfeksiyonun
bir parçasıdır; karakteristik köpüksü, eozinofilik eksüda içinde gümüş
boyasıyla seçilen kistler içerir. Koksidioidomikoz lenfadeniti ise oldukça
nadir olup, dokuda izlenen büyük sferüller ve endosporlar ile ayırt edilir. Tüm
bu tablolarda ayırıcı tanıda tüberküloz, sarkoidoz, toksoplazma ve diğer
granülomatöz/nekrotizan lenfadenitler dikkatle değerlendirilmelidir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
