Toxoplasma
gondii ve Leishmania türleri lenfadenopatiye yol açabilen protozoonlardır. Toksoplazmanın
ana konağı kedidir. İnsana kontamine besinlerin ve parazit kisti içeren iyi
pişmemiş etlerin tüketilmesi, transplasental yol ve organ nakli ile bulaşabilir.
Hastalık immün sistemi yeterli kişilerde hafif semptomlarla geçirilerek
kendiliğinden iyileşir. En sık klinik bulgu servikal, oksipital veya
supraklaviküler bölgelerde izlenen lenfadenopatidir. Histopatolojik incelemede florid
folliküler hiperplazi, iyi sınırlandırılmamış granülom/mikrogranülom yapıları halinde
germinal merkezleri infiltre eden epiteloid histiyosit grupları ve monositoid B
hücre hiperplazisi izlenir. Parazit kistleri içerisinde bradizoitler, immün sistemi
baskılanmış kişilerdeyse yarım ay şeklinde taşizoitler saptanabilir. Mikroorganizma
Giemsa ile belirginleştirilebilir, immünhistokimyasal anti-Toksoplazma antikoru
ile belirlenebilir. Leishmania türlerinin vektörü dişi kum sinekleridir. İnsana
sinek ısırığıyla bulaşır. Lenfadenopatinin eşlik ettiği kutanöz (Şark çıbanı),
mukokutanöz veya visseral (Kala-azar) hastalık gelişebilir. İzole lenfadenopati
nadirdir. Histopatolojik incelemede reaktif germinal merkezlere sahip
hiperplastik folliküller, germinal merkezleri infiltre edebilen küçük epiteloid
histiyosit grupları, dev hücrelerin ve nekrozun eşlik edebildiği organize
granülom yapıları izlenir. Amastigotlar histiyosit ve dev hücrelerin sitoplazmasında
saptanabilir (Leishmania-Donovan cisimleri). Mikroorganizmaların
belirlenmesinde Weigert demir hematoksilen, Giemsa ve immünhistokimyasal CD1a
antikoru faydalıdır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
