Sistemik Lupus Eritematozus Lenfadenopatisi
Anahtar Kelimeler
Sistemik lupus eritematozus (SLE),
bağışıklık sisteminde immün tolerans kaybı sonucunda gelişen, otoantikor
üretimi ve immün kompleks aracılı doku hasarı ile karakterize, kronik seyirli
ve çoklu organ tutulumu ile seyreden otoimmün bir hastalıktır. Kadın/erkek
oranı yaklaşık 7–10:1’dir. En sık 20–40 yaş aralığında görülmektedir. Lenfadenopati,
SLE hastalarının yaklaşık %25-%50’sinde saptanan ve genellikle hastalık
aktivitesiyle paralellik gösteren bir bulgudur. Sıklıkla ateş, halsizlik, kilo
kaybı ve yorgunluk gibi nonspesifik semptomlar görülmektedir. Malar döküntü, fotosensitivite,
nonerozif artrit, serozit, renal tutulum ve nörolojik bulgular hastalığın en
sık görülen klinik özellikleridir. Antinükleer antikor (ANA) pozitifliği
taramada yüksek duyarlılığa sahip olmakla birlikte özgüllüğü düşüktür. Buna
karşın, Anti-dsDNA ve anti-Sm antikorları daha yüksek özgüllük gösterir. Tanıda
altın standart olan histopatolojik incelemede lupus lenfadenitinin en tipik
formu nekrotizan paterndir. Bu
odaklar içinde "nuclear dust" (nükleer debriler), damarlarda
fibrinoid nekroz/vaskülopati ve tanısal değeri yüksek, amorf bazofilik hematoksilen cisimcikleri izlenir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
