Bu bölüm, emek arzı kararlarını
klasik iktisat teorisi, davranışsal iktisat, sosyal normlar ve pandemi sonrası
dönüşen işgücü yapısını çerçevesinde değerlendirmektedir. İlk bölümde, emek
arzının mikroekonomik temelleri ikame ve gelir etkisi bağlamında incelenmiş;
ardından tersine dönen emek arz eğrisi çeşitli örnekler aracılığıyla
açıklanmıştır. Bu çerçevede, emek arz eğrisinin yalnızca bir noktada değil,
ikinci kez de yön değiştirebileceğine dikkat çeken ve bireylerin ekonomik
olmayan motivasyonlarla çalışmaya devam etme eğilimlerini açıklayan alternatif
bir model üzerinden değerlendirmeler yapılmıştır. İkinci bölümde, emek arz esnekliği kavramı ve
vergi politikalarının bu esneklik üzerindeki etkileri analiz edilmiştir.
Marjinal vergi oranlarının sosyo-demografik gruplar üzerindeki etkileri,
özellikle kadınlar ve düşük gelirli bireyler açısından detaylandırılmıştır.
Üçüncü bölümde, emek arzının ücret dışı belirleyicileri olan eş geliri, çocuk
bakımı, eğitim düzeyi, sağlık durumu, sosyal yardımlar ve toplumsal cinsiyet
rolleri tartışılmış; kadınların işgücüne katılımındaki kırılganlık
gösterilmiştir. Dördüncü bölümde, emek arzı karaları; davranışsal iktisat
perspektifinden sahiplik etkisi, kayıptan kaçınma, statüko yanlılığı ve karar
kaçınması gibi psikolojik önyargıların etkisi kapsamında değerlendirilmiştir. Bireysel tercih özgürlüğünü zedelemeden
davranış değişimini teşvik eden politikaların, dikkat
dağınıklığı ve kararsızlık gibi durumları aşmada nasıl bir işlev gördüğü
irdelenmiştir. Pandeminin emek arzı üzerindeki etkileri ise son bölümde;
uzaktan çalışma, dijital eşitsizlikler ve toplumsal cinsiyet kapsamında
incelenmiştir. Bu çerçevede bu bölüm,
emek arzı olgusunu ekonomik rasyonalite sınırlarının ötesine taşıyarak;
psikolojik önyargılar, toplumsal normlar ve kriz dönemlerinde değişen işgücü dinamikleri
ışığında irdeleyerek çalışma ekonomisi literatürüne kavramsal derinlik
kazandırmaktadır.
Atıf Sayısı :