Bu bölüm, yaşlı kadınların toplumsal, ekonomik ve sağlık temelli sorunlarını bütüncül bir yaklaşımla ele almakta; refah düzeylerini etkileyen temel dinamikleri analiz etmektedir. Kadınların yaşam döngüsü boyunca maruz kaldıkları toplumsal cinsiyet eşitsizlikleri, yaşlılık döneminde birikimli dezavantajlara dönüşmekte; bu durum yoksulluk, yalnızlık, sağlık hizmetlerine erişimde yetersizlik ve bakım yükünün artması gibi çok boyutlu sorunları beraberinde getirmektedir. Özellikle emeklilik güvencesinin sınırlılığı, görünmeyen bakım emeği ve zayıf sosyal destek mekanizmaları, yaşlı kadınların hem ekonomik hem de psikososyal refahını olumsuz yönde etkilemektedir. Bu bulgular, yaşlanma sürecinin yalnızca biyolojik değil, aynı zamanda toplumsal cinsiyet temelli bir olgu olduğunu ortaya koymaktadır. Değerlendirmeler, yaşlı kadınların refah düzeylerinin toplumsal cinsiyet eşitsizlikleriyle yakından bağlantılı olduğunu göstermektedir. Yaşam boyu süren bakım sorumlulukları, güvencesiz çalışma koşulları ve sınırlı sosyal destek, kadınları yaşlılıkta daha kırılgan bir konuma taşımaktadır. Dolayısıyla yaşlı kadınların refahının artırılması, sadece ekonomik iyileştirmelerle değil; sosyal katılımın güçlendirilmesi, kuşaklar arası dayanışmanın teşviki ve toplumsal cinsiyet eşitliği ekseninde şekillenen bütüncül sosyal politikalarla mümkün olabilir. Kadınların ileri yaşlarda onurlu, güvenli ve aktif bir yaşam sürdürebilmeleri hem bireysel refahın hem de toplumsal adaletin göstergesi olarak değerlendirilmelidir. Bu doğrultuda, yaşlı kadınların görünürlüğünü artıran, güçlenmelerini destekleyen ve yaşam kalitelerini sürdürülebilir kılan politik yaklaşımlar, çağdaş sosyal devlet anlayışının vazgeçilmez unsurları arasında yer almalıdır.