Kardiyak resenkronizasyon tedavisi (CRT), ileri derecede sol ventrikül sistolik disfonksiyonu ve intraventriküler ileti gecikmesi bulunan hastalarda mortalite ve morbiditeyi azaltan etkili bir tedavi yöntemidir. Standart uygulamada sol ventrikül uyarımı koroner sinüs yoluyla sağlanmakla birlikte, bazı olgularda anatomik veya teknik nedenlerle alternatif yaklaşımlar gerekebilmektedir. Bu olgu sunumunda, primer koruma amacıyla implante edilen implantabl kardiyoverter defibrilatör (ICD) leadinin patent foramen ovale (PFO) aracılığıyla sol ventriküle geçtiğinin yıllar sonra saptanması üzerine uygulanan başarılı biventriküler pace revizyonu sunulmuştur. Dispne, ortopne ve periferik ödem yakınmaları ile başvuran hastanın ekokardiyografik değerlendirmesinde ejeksiyon fraksiyonu %25–30 olarak saptanmış, ICD ventrikül leadinin PFO üzerinden geçerek mitral kapağı kat ettiği ve sol ventrikül duvarında sonlandığı gösterilmiştir. Geniş QRS varlığı, yetersiz resenkronizasyon ve cihaz batarya ömrünün tükenmiş olması nedeniyle tedavi seçenekleri yeniden değerlendirilmiştir. Uzun süredir implante edilmiş leadin mitral kapaktan geçmesi nedeniyle ekstraksiyon yüksek riskli kabul edilmiş; mevcut sol ventrikül endokardiyal lead korunarak sağ ventriküle yeni bir lead implante edilmesi ve sistemin CRT ye revize edilmesi tercih edilmiştir. İşlem sonrası elektrokardiyografide QRS süresinde belirgin daralma ve başarılı biventriküler pacing bulguları izlenmiştir. Bu olgu, standart dışı yerleşimli bir ICD leadinin uygun hasta seçimi ve bireyselleştirilmiş yaklaşım ile etkin bir CRT stratejisine dönüştürülebileceğini göstermektedir. Ayrıca implantasyon sırasında multiplanar floroskopik görüntülemenin önemini, sol ventrikül endokardiyal lead varlığında tromboemboli riskine karşı uzun dönem antikoagülasyon gerekliliğini ve her lead malpozisyonunun mutlak ekstraksiyon gerektirmeyebileceğini vurgulamaktadır. Bu yönüyle olgu, nadir ve teknik açıdan zorlu cihaz komplikasyonlarının yönetimine katkı sağlayan dikkat çekici bir örnek niteliğindedir.