Yirmi yedi yaşında kadın hasta, genç yaşta başlayan ve medikal tedaviye dirençli hipertansiyon nedeniyle sekonder hipertansiyon açısından değerlendirildi. Ayrıntılı vasküler değerlendirme, renal arter hastalığına karotis ve intrakraniyal tutulumun eşlik ettiği sistemik fibromüsküler displazi fenotipini gösterdi. Sağ internal karotis arter proksimal segmentinde yaklaşık %50 stenoza yol açan fibromüsküler displazi, sol internal karotis arter oftalmik segmentinde ise sakküler anevrizma saptandı. Renal anjiyografide sağ renal arter orta segmentinde yaklaşık %80, sol renal arter orta segmentinde yaklaşık %95 darlık izlendi. İlk girişimde bilateral balon anjiyoplasti uygulandı ve işlem sonunda rezidüel darlık saptanmadı. Ancak dört ay sonraki kontrol anjiyografide her iki renal arterde yeniden ciddi akım kısıtlayıcı darlık gelişmesi üzerine sol renal artere 4.0×23 mm, sağ renal artere 3.5×16 mm ilaç salınımlı stent implante edildi. Üç yıllık takipte stentlerin açık olduğu, böbrek fonksiyonlarının stabil seyrettiği ve kan basıncı kontrolünün sağlandığı izlendi. Bu olgu, renal arter fibromüsküler displazisinde balon anjiyoplastinin temel endovasküler yaklaşım olduğunu; ancak başarılı ilk işleme rağmen erken dönemde ciddi restenoz gelişen seçilmiş hastalarda stentlemenin bireyselleştirilmiş bir revaskülarizasyon seçeneği olarak değerlendirilebileceğini göstermektedir. Eşlik eden karotis ve intrakraniyal vasküler tutulum, fibromüsküler displazide tedavi planının tek bir damar yatağı ile sınırlı kalmaması ve sistemik vasküler değerlendirme ile yönlendirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır.