Koroner anjiyografi sırasında kateter kırılması, nadir görülmesine rağmen ciddi vasküler komplikasyonlara ve revaskülarizasyonun gecikmesine yol açabilen önemli bir mekanik komplikasyondur. Bu olguda, kardiyak arrest sonrası başarılı kardiyopulmoner resüsitasyonun ardından inferior ST-segment elevasyonlu miyokard enfarktüsü tanısıyla primer perkütan koroner girişim uygulanan 84 yaşındaki erkek hasta sunulmaktadır. Sağ femoral arter yoluyla gerçekleştirilen girişim sırasında sağ koroner arterin kanülasyonu amacıyla Judkins Right kılavuz kateteri kullanıldı. Ancak belirgin tortiyöz iliak ve femoral arter anatomisi nedeniyle kateter desteği yetersiz kaldı ve manipülasyon sırasında kılavuz kateter fraktüre oldu. Kırılan kateterin vasküler sistem içerisinde anatomik olarak riskli bir bölgede kalması nedeniyle embolizasyon, serebrovasküler olay ve arteriyel yaralanma riski ortaya çıktı. Komplikasyonun yönetiminde, floroskopi eşliğinde kılavuz tel korunarak kırık kateterin proksimal segmenti daha geniş çaplı (11 F) bir kılıf kullanılarak güvenli şekilde çıkarıldı. Distal segmentin kılavuz telden ayrılmasını önlemek amacıyla yeni bir kateter ilerletildi ve ardından bir snare sistemi kullanılarak distal parça başarıyla yakalanıp yeni kateter içerisine alınarak kontrollü biçimde geri çekildi. İşlem sonrasında yapılan kontrol anjiyografisinde abdominal aorta, iliak arterler ve femoral arterlerde diseksiyon, perforasyon veya akım bozukluğu saptanmadı. Kateter fragmanlarının tamamen çıkarılmasının ardından sağ koroner arter, Amplatz Left-1 (AL-1) kılavuz kateteri ile başarıyla kanüle edildi ve primer perkütan koroner girişim stent implantasyonu ile tamamlanarak tam revaskülarizasyon sağlandı. Bu olgu, primer perkütan koroner girişim sırasında gelişen kateter fraktürünün erken tanınması ve uygun perkütan geri alma tekniklerinin etkin kullanımı sayesinde cerrahi müdahaleye gerek kalmadan güvenli bir şekilde yönetilebileceğini göstermektedir. Ayrıca tortiyöz periferik arter anatomisine sahip hastalarda uygun kateter seçimi ve komplikasyon gelişmesi durumunda sistematik perkütan kurtarma stratejilerinin önemini vurgulamaktadır.